» Arbeitsschwerpunkte » Förderung der niederdeutschen Sprache und Literatur

Portrait Fritz Reuter (7. November 1810 – 12. Juli 1874)

Fritz Reuter is in Stemhagen (Stavenhagen) baren.
In Rostock hett he mit dat Studeern vun de Jurisprudenz anfungen, is denn avers 1833 in Berlin in Haft nahmen worrn, vunwegen dat he een aktiven Burschenschaftler weer. To Dode schüll he kamen, so hett dat Urdeel dat vörsehn hatt – Reuter wöör avers to Festungshaft begnadigt un 1840 hett de Großherzog vun Meckelnborg em die Frieheit schenkt. Korte Tiet hett he sik in Jena wedder mit dat Studeern vun de Jurisprudenz versöcht, dat avers afbraken und denn hett he bi Stemhagen Landwirtschaft lehrt. Vun 1850 an hett he in Treptow a. d. Tollense wahnt, he hett sik toeerst as Schoolmeester versöcht, na un na is em denn dat Dichten anworrn.

1853 sünd sien »Läuschen un Rimels« ruutkamen, 1855 »De Reis‘ na Belligen«, daartwischen un daarna annere lütte und gröttere Warke.

Vun 1856 bit 1863 wahnte Reuter in Niebramborg (Neubrandenburg) – un hier hett he sien groten Warken schreben: »Kein Hüsung«, »Ut mine Franzosentid«, »Ut mine Festungstid« un »Ut mine Stromtid«.

1863 güng he mit sien Fru na Eisenach – daar kunn he »De Stromtid« afsluten, 1868 wöör sien letzt Wark upleggt, »De Reis‘ na Konstantinopel«.

Fritz Reuter, de Mann, de woll de mehrsten Lüüd in Düütschland un in Europa as de bekannteste Meckelnborger gellt, stürf 1874 in Eisenach.

Reuter tellt to de Dichterslüüd, de in dat 19. Jahrhunnert am mehrsten leest worrn sünd. He is een vun de kritischen Realisten, de up dat Volk höört hett. Mit Klaus Groth un John Brinckman sünd disse dree dat »klassische Dreigestirn der neuniederdeutschen Literatur«.

Reuters Dichten hett nahwirkt, in Europa, in den Nurden vun Amerika un sogaar in Japan.

» Seitenanfang